İmam-ı Rabbanî (K.S.), Allah’ın peygamberleri gibi tebliğ ve irşad davası uğrunda her cefaya katlanmış ama ümitsizlik girdabına asla düşmemiştir. Çünkü ümit edebiyetin sesidir. O da hep o sesi duyarak yaşamıştı. Çünkü ümit, nimet ve rahmeti sonsuz olan Alemlerin Rabbi’nden kalbe akan yaşama, yaşatma, vuslat ve ebedi bahtiyarlık beklentisidir. Yoksa yokluğa mahkum bir dünyanın fani hayatından umulanlar değil... 

Rasul-i Ekrem (A.S.) Efendimiz, bir hadis-i şerifinde şöyle buyuruyor: “Mümin beş güçlük arasındadır. Karşısındaki mümin olur, kendisine hased eder. Münafık olur, gizli düşmanlık eder. Kâfir olur, kendisiyle savaşır. Şeytan saptırmaya çalışır. Nefsi ise kendisi ile çekişir durur.”